Aantekeningen rond veroudering en stress

Geen categorie 5 oktober 2010 | 0 Comments

Bron: Elizabeth Blackburn, nobelprijs medicijnen 2009 (met Carol G. Greider en John W. Szozak), Australisch/Amerikaans hoogleraar University of California, San Francisco

Over gezondheid; Telomeren en Telomerase.

Een globale beschrijving van de moleculaire werking van het effect van gezond eten, meer lichaamsbeweging en het doen van meditatie op het voorkomen en ook het genezen van chronische ziekten.

Het brein als veroorzaker en genezer van chronische ziekten en versnelde veroudering.

Telomeren zijn stukjes repeterend DNA aan de uiteinden van chromosomen die als een soort coating het DNA beschermen als het bij celdeling wordt gekopieerd.

Telomeren slijten (worden kleiner) naarmate mensen ouder worden, tot het punt waarop de cel zich niet langer kan delen.

Telomerase (een enzym) bevordert (in haar positieve uitwerking) dat telomeren en cellen zich vernieuwen. Haar negatieve uitwerking is haar rol bij het ontstaan van kanker. Te veel Telomerase maakt cellen onsterfelijk en gevaarlijk: kankercellen zitten vol telomerase. Te weinig telomerase leidt tot kortere telomeren, DNA schade, veroudering en veelvoorkomende chronische ziekten (onder meer hart- en vaatziekten). Het lijkt er op dat een goede telomerase huishouding bescherming biedt tegen chronische ziekten.

Er worden proeven gedaan met genetisch gemanipuleerde telomerase, die via ‘smart bombs’ (lipidebolletjes) bij kankercellen worden afgeleverd, met de bedoeling die kankercellen direct te doden. ((redactie: dit lijkt op de werking van de Homeopathie; het bestrijden van het ongewenste gevolg door het toevoegen van een sterke verdunning van de veroorzaker van dat gevolg)).

Verder is chronische psychologische stress van invloed op de lengte van telomeren en het risico op hart- en vaatziekten. Er is aangetoond dat chronische stress (ouder/verzorgers van langdurig zieke kinderen, mannen met beginnende prostaatkanker) een tot 50% lager niveau van telomerase in de witte bloedcellen tot gevolg heeft. Bovendien is gebleken: hoe langduriger de stress hoe zwaarder zij wordt ervaren, hoe korter de telomeren. Er lijkt een causaal verband te bestaan tussen chronische stress en telomeren.

Natuurlijk is het vermoeden van de invloed van het brein op lichelijke processen niet nieuw. (“Je maag draait er van om.”, veranderde darmwerking bij nerveusiteit etc.) Wellicht is het de invloed vab stresshormonen die het brein afscheidt, zoals cortisol. Er lijkt meer aan de hand dan een simpele keten van oorzaak en gevolg. Mogelijk een combinatie van genetische effecten en niet-genetische effecten zoals inkomen, opleiding en dieet. Om hier meer zicht op te krijgen loopt er een langlopend bevolkingsonderzoek onder 100 duizend mensen.

Telomeren blijken niet onvermijdelijk te slijten. Dit proces is af te remmen en zelf om te keren. Uit pilotstudies bij oa mannen met prostaatkanker is gebleken dat je telomeren kunt verlengen met lifestyle-interventies, zoals een combinatie van gezond eten, lichaamsbeweging en meditatie. Het effect is al meetbaar na drie maanden. Hoe meer lichaamsbeweging hoe meer effect.

De nadruk zou natuurlijk moeten liggen op preventie in plaats van op genezing.

Tagged in , ,

Leave a Reply